UMUPO AKO SA LIKOD NA HANAY SA KASAL NG EX-HUSBAND KO PARA MANOOD NG PALABAS—AT HINDI AKO NABIGO NANG SUMAGOT ANG BUNTIS NIYANG KABIT SA TANONG NA “MAY TUMUTUTOL BA?”
Ako si Valerie. Tatlong taon na kaming hiwalay ng ex-husband kong si Jake. Iniwan niya ako noon dahil “boring” daw ako at nakahanap siya ng mas bata, si Trish.
Ngayon, ikakasal na sila.
Nagulat ang lahat nang pumunta ako. Ang tingin nila sa akin ay bitter. Ang akala nila, nandito ako para manggulo o magmakaawa. Naka-suot ako ng eleganteng black dress, tahimik na nakaupo sa pinakadulong upuan malapit sa pinto, hawak ang isang baso ng mamahaling Champagne.
Nagsimula ang seremonya. Ang ganda ng simbahan. Ang daming bulaklak. Si Trish, naglalakad sa aisle na parang dyosa, habang si Jake ay naghihintay sa altar na parang prinsipe.
Ang perfect nila tignan. Pero alam ko ang baho ni Jake. Alam kong cheater siya. At alam kong once a cheater, always a cheater.
Dumating ang pari sa pinaka-kritikal na parte ng seremonya. Tumahimik ang buong simbahan.
“Kung mayroon man sa inyo ang tumututol sa kasal na ito,” tanong ng pari. “Magsalita ngayon o manahimik magpakailanman.”
Karaniwan, tahimik lang ang parteng ito. Wala namang sumasagot dito sa totoong buhay, di ba?
Pero biglang… may kalansing ng nabasag na baso sa gitna.
“ITIGIL ANG KASAL!”
Isang babae ang tumayo mula sa third row. Naka-suot siya ng simpleng bestida, pero kitang-kita ng lahat ang malaki niyang tiyan. Siguro nasa pitong buwan na siyang buntis.
Nagulat ang lahat. Nagbulungan ang mga tao. “Sino ‘yan? Bakit buntis?”
Namutla si Jake sa altar. Parang nakakita ng multo.
“S-Sarah?” bulong ni Jake na narinig sa microphone.
Lumapit ang babaeng buntis sa gitna ng aisle, umiiyak.
“Jake! Ang kapal ng mukha mo!” sigaw ni Sarah. “Sabi mo sa akin, business trip lang ang punta mo dito! Sabi mo ako ang pakakasalan mo kapag lumabas na ang anak natin! Ibinigay ko sa’yo ang lahat! Ang savings ko para sa negosyo mo, pati ang katawan ko! Tapos malalaman ko sa Facebook na ikakasal ka pala sa iba?!”
Napasinghap ang mga bisita.
Tumingin si Trish kay Jake. Ang mukha ng bride ay puno ng horror at pandidiri.
“Jake…?” nanginginig na tanong ni Trish. “Sino siya? Totoo ba ‘to?”
“H-Hindi! Baliw ‘yan!” tanggi ni Jake, pero halatang nanginginig ang boses. “Trish, maniwala ka! Hindi ko siya kilala! Baka fan lang ‘yan na obsession!”
“Hindi mo ako kilala?!” sigaw ni Sarah. Naglabas siya ng cellphone at itinapat sa mikropono ang isang voice message.
Rinig na rinig ng buong simbahan ang boses ni Jake:
“I love you, Sarah. Konting tiis na lang. Hihiwalayan ko na si Trish. Pera lang naman ang habol ko sa pamilya niya eh. Ikaw at ang baby natin ang tunay kong mahal.”
BOOM.
Doon na sumabog ang lahat.
Sinampal ni Trish si Jake nang napakalakas. PAK!
“Hayop ka!” iyak ni Trish. “Manloloko! Pera lang pala ang habol mo sa akin?!”
Hinubad ni Trish ang kanyang veil, hinagis ang bouquet sa mukha ni Jake, at tumakbo palabas ng simbahan habang hinahabol ng mga magulang niya.
Naiwan si Jake sa altar—kahihiyan, sira ang plano, at bistado sa harap ng daan-daang tao. Sinugod siya ng mga kapatid ni Trish at nagkaroon ng gulo.
At ako?
Nandoon pa rin ako sa likod. Nakaupo. Kalmado.
Napangiti ako.
Itinaas ko ang baso ng Champagne sa ere, na parang nagto-toast sa hangin.
“Cheers, Jake,” bulong ko sa sarili ko.
Ininom ko ang alak at tumayo na para umalis. Hindi ko na kailangang gumanti. Hindi ko na kailangang magalit.
Habang naglalakad ako palabas ng magulong simbahan, na-realize ko ang isang bagay:
Ang Karma, hindi na naghihintay ng next life. Minsan, digital na rin ito at dumarating via Special Delivery sa araw na hindi mo inaasahan.
